Over Mart
Welkom in mijn poëziehuis. Hier deel ik mijn gedichten, verhalen en hersenspinsels met iedereen die van taal en verwondering houdt. Een persoonlijke plek zonder commercieel oogmerk, simpelweg bedoeld om woorden de wereld in te sturen.

Van bakkerszoon tot leraar
Mijn naam is Mart Pullens. Ik zag het levenslicht op 2 november 1951 rond 12.30 uur in de slaapkamer van mijn ouders, recht boven hun bakkerswinkeltje aan de Stationsstraat 90 in Waalwijk. Van dat winkeltje is helaas geen foto meer te vinden. Bovenstaande foto laat het beeld zien van de overkant van de straat, recht er tegenover. Lang na die Brabantse jeugdjaren koos ik na mijn middelbare schooltijd voor de studie Nederlandse Taal-en Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam (toen nog Gemeentelijke Universiteit geheten). Na voltooiing daarvan gaf ik jarenlang met veel toewijding les als leraar Nederlands aan de Copernicus Scholengemeenschap in Hoorn, later Atlascollege afdeling Copernicus.
Met kunstmatige intelligentie is er heel veel mogelijk geworden in onze bedreigde wereld. Er kunnen goede en mooie zaken mee tot stand gebracht worden, zoals deze website die ik nooit op volledig eigen kracht had kunnen (op)bouwen, maar er kleven ook de nodige gevaren aan, zoals we vrijwel dagelijks al ervaren. De foto's van mij hier als baby en kleuter geven echter met behulp van a.i. kleur aan het verleden.....
Ik heb geen heel duidelijke herinneringen aan mijn opa van moederszijde (Antoon van den Meijdenberg), omdat hij ons al toen ik nog geen 4 jaar oud was ontviel. Het moet een heel bijzondere man zijn geweest die ontzettend blij was, volgens de overlevering, met mij als zijn oudste kleinkind...
Dat mijn neef Marniek plotseling en veel te jong overleed, was een grote schok in de familie. Ik schreef het volgende sonnet ruim 6 jaar geleden alweer als In Memoriam. Bijgaande foto van hem zegt 'alles'.....
Het volgende gedicht schreef ik ter gelegenheid van het 30-jarig huwelijksfeest van mijn ouders in 1981:
Twee dierbare studiegenoten, Dolf Bakker en Martin Reints, met wie ik beginjaren '70 intensief en onvergetelijk heb samengewerkt op het Instituut voor Neerlandistiek in het Lambert ten Katehuis aan de Herengracht. Vlak na Wils begrafenis troffen elkaar in de Engelse Reet. Naar aanleiding van een eerder geplande samenkomst zo'n 10 jaar geleden schreef ik het bijgaande gedicht, dat nog altijd actueel bleek en half jaar geleden.....
Onderstaand sonnet, qua inhoud schatplichtig aan Nico Scheepmaker, heb ik ergens in de jaren '90 van de vorige eeuw geschreven en ook wel eens ter gelegenheid van ik weet niet meer wat in de aula ten gehore gebracht. Bescheiden als ik ben, heb ik mezelf als maker niet in het gedicht zelf opgenomen, maar mijn naam eronder gezet.....

Al ruim een halve eeuw Amsterdam
Hoewel mijn wortels in het zuiden liggen, mijn thuisbasis is al meer dan 55 jaar Amsterdam. Deze levendige stad vormt het rustige decor van waaruit ik lees, peins en schrijf. De taal blijft mijn gids, zowel in observaties van alledag als in de stille overpeinzingen.

Een huis in wording
Waarom dit digitale poëziehuis? Niet om iets te verkopen of te verdienen, maar puur om mijn teksten wereldkundig te maken. Er ligt nog een grote schat aan woorden die stukje bij beetje een plek krijgt. Ik hoop van harte dat u met plezier ronddwaalt en regelmatig terugkeert, want het gaat nog een hele tijd duren voordat al mijn werk hier te vinden is.
"Een poëziehuis waar woorden ademen, herinneringen tastbaar worden en waar je als lezer graag steeds weer even binnenwandelt."
Een trouwe bezoeker van Marts poëziehuis
Maak jouw eigen website met JouwWeb